Aan mij de eer om een stukje te schrijven voor de laatste rit van 2010, dit mede dankzij Albert Jan. Bij aankomst in Doornspijk wordt je meteen bij de kladden vastgegrepen of je even een stukje wil schrijven. Geen probleem. 

Dit jaar heb ik door omstandigheden niet veel kunnen rijden. De meeste kilometers die we (met Jeroen dus) dit jaar gemaakt hebben, waren de ritten naar Assen (Super Bike, Paasraces, MotoGP kwalificatie en race, Rizla Racing Day).  Het bloed kon weer gaan waar het niet gaan kon en zie daar … we konden nog net op onze vrije zaterdag met de Snertrit meerijden. Volgens de buienradar komt het met het weer die middag ook helemaal goed. 

Niet iedereen had z’n motor al aan de winterslaap laten beginnen, want met 15 motoren (incl. 1 duo) vertrokken we vanuit Doornspijk met Gerard Vos voorop. De snertrit werd dit jaar opnieuw geregeld door Gerard en z’n gezin, die verantwoordelijk waren voor de snert waar velen op zaten te azen.

Zo ging de tocht richting Nunspeet, Stakenberg, Elspeet, Uddel en Garderen alwaar het Vosje z’n VFR over mooie weggetjes stuurde.

In de maand november is de herfst op z’n mooist: de bladeren verkleuren en vallen van de bomen. De wegen waren niet altijd even schoon door modder en bladeren, maar dat hoort natuurlijk bij een dergelijk rit in dit jaargetijde.

Langs Stroe en tussendoor richting Kootwijk waar we een stukje snelweg (A1) pakten. Bij Apeldoorn eraf en zo door Beekbergen richting Lieren waar we bij eetcafé ‘de Nieuwe Ruysch’ genoten van een lekker warm bakkie koffie of chocolademelk. Sommigen hadden al honger en moesten eerst een tosti eten om al een klein beetje bodem te hebben.

In tussentijd had Gerard al een paar keer gebeld met het thuisfront, want op zoveel snert-eters had men namelijk niet gerekend. Vorig jaar werd er gegeten in de keuken, maar nu moest de garage in snel tempo nog ontruimd en schoongemaakt worden. Want anders kon men de snert-eters niet kwijt. Gelukkig was alles geregeld en kon Gerard vanuit Lieren met een gerust hart thuiskomen met de hele meute.

In Vaassen aangekomen stonden de pannen op het fornuis met ‘snart’ en ‘bruune bonensoep’. Er was gebakken spek, roggebrood met spek en balkenbrij. Rob komt niet van de Veluwe en kende balkenbrij niet eens. Volgens ons vond ‘ie het wel lekker, maar of dat daadwerkelijk zo is ………. ?

We hebben met z’n allen heerlijk zitten smikkelen en smullen en met een voldaan gevoel zijn we zo rond de klok van 17.00 uur vertrokken naar huis.

We bedanken Gerard en niet te vergeten z’n vrouw en dochter voor de heerlijke soepen en wat al niet meer.

Gelukkig hebben we het die middag nagenoeg droog gehouden en kunnen we beginnen om de motor in het vet te gaan zetten. Uiteraard geldt dit niet voor iedereen, want er zijn altijd van die bikkels die gewoon doorgaan.

Iedereen bedankt voor de gezellige middag.

Groeten,

Jan en Jeroen Hein