Na een periode van motorrust was er weer het moment daar dat ik wederom met de motorclub meekon. ’s Ochtends vroeg begin ik al zenuwachtig heen en weer te drentelen en ik krijg geen hap door mijn keel.

Rond 11 uur even op de motor een rondje rijden, kijken of alles weer werkt en nog even wat benzine erin gooien, want je wilt de lekkere snert niet missen doordat je benzine op is geraakt.

Want vandaag is de Snertrit! Een lekker ritje met als afsluiter een bord/ kom snert (en voor sommige andere soorten soep).

Rond 1 uur wordt er even rond gereden, want Iris was weer niet klaar om te kijken of broerlief Hendri al wel wakker was, maar die was al weg en die blijkt dus bij mij voor de deur te staan om Iris aan te sporen om op te schieten. Die moest ineens weer het textielpak aan, omdat er een paar kleine spettertjes vielen. Voor echte kerels zoals wij is dat natuurlijk geen probleem die paar druppels.

Toen ze klaar was, werd er rustig koers gezet naar Clubhonk Wolf. Onderweg reden we langs onze ouders. Daar stond de kleinste van het stel buiten, want die had de gele kanarie verwisseld voor een echte auto: een Honda Civic Coupe. Hij vond die auto belangrijker dan de laatste rit van het jaar.

Na de auto even vluchtig te hebben bewonderd ga ik weer verder naar Wolf. Hendri en Iris waren al doorgereden.

Daar nog lekker een bakje koffie op kosten van Iris drinken.

Ondertussen waren we met een koppeltje van 9 man en wordt er om half 2 door Gerard het startsein gegeven.

De Rode Landsweg over en dan de Bovenweg op en zo richting ’t Harde waarna we richting Wezep slingeren en via Hattem de dijk op. Het is toch wel erg fris, de weg is gelukkig vrij droog.

Dan wordt er bij Bijsterbosch aan de dijk even lekker een kop warme chocolademelk gedronken cq. een kop koffie en voor sommige met appelgebak of een lekkere gehaktbal, want die zijn daar lekker volgens onze gehaktballenchef Mannus (die deze gehaktbal mooi is misgelopen, maar ik heb zijn taak daarin overgenomen).

Terwijl wij daar lekker warm zitten wordt het buiten steeds donkerder en wordt er na kort overleg toch maar besloten om vanaf daar zo snel mogelijk naar de snert te gaan.

Dit was achteraf een verstandige keus, want gelijk nadat we vertrekken begint het te regenen en door de regen daalt de temperatuur behoorlijk hard.

Dus nog een klein stukje de dijk over en dan zakken we af richting Vaassen, waar we warm worden onthaald door de familie Vos.

Als we naar binnen gaan, staat de snert al lekker te dampen. Samen met de bruine bonensoep en op het vuur staat er nog een lekkere groentesoep met ballen. Stokbroodjes erbij en natuurlijk roggebrood met spek. Heerlijk allemaal.

Na eerst even de snert getest te hebben (snert is niet mijn favoriete voedsel), gaan we de groentesoep met ballen testen. Het was allemaal goed van smaak.

Na genoten te hebben van dit alles moesten we weer gaan, want ik wilde graag voor het duister thuis zijn.

Familie Vos, van harte bedankt voor de gastvrijheid en de heerlijke snert/soep.

Groeten,

Wilfred Huenestein