Op 12 september jl. vond de Chris-rit plaats. Deze rit was officieel gepland op 5 september, maar door de tussenkomst van de Truckrun is deze rit met een week verschoven.

En 12 september was de datum voor de Botterdag en Open Monumentendag. Als rasechte Elburger stond ik in twijfel wat te doen. Maar omdat ik door vele privé-omstandigheden dit jaar nog weinig gereden had met de club, was de keuze snel gemaakt. Geen duo dit keer, want zowel Jeroen als Hermien bleven thuis. Het alleen rijden komt in mijn motordagboek weinig voor.

De weersverwachting was ook goed: bewolkt met een beetje zon en een graad of 19.

Oftewel lekker motorweer.

Zo rond de klok van 10 voor half 10 kwam ik bij Wolf aan en stonden daar al de nodige rijders te popelen om te gaan rijden. Iets over half 10 vertrokken we met 12 motorrijders: 1 gastrijder en 11 clubleden, waaronder 3 vrouwelijke!

We gingen al snel de snelweg op en bij Zwolle Noord er weer af. Zo reden we over mooie landweggetjes via Wanneperveen, richting Giethoorn en door de Weerribben. Een schitterend natuurgebied.

Chris reed een normaal tempo, zodat iedereen ideaal kon genieten van de omgeving. De zon begon hier en daar al een beetje te schijnen, dus de dag begon al goed.

Tegen half 12 kwamen we aan bij Paviljoen De Driewegsluis in Nijetrijne. Daar waren we toch wel even toe aan een bakkie koffie met natuurlijk een appeltaart en slagroom erop. En dat op het terras aan ’t water.

Na te hebben afgerekend vervolgden wij onze weg richting Langelille. En toen sloeg het noodlot toe: op de Langelilleweg vond een ongeval plaats tussen Elga van ’t Hul en Gerrit Kroes.

Na onderzoek door het ambulance personeel kon Gerrit weer gaan staan en vond hij alleen nog hinder van z’n arm en schouder. Elga werd afgevoerd naar het ziekenhuis in Heerenveen. Het vermoeden bestond dat ze een heupfractuur zou hebben.

Wij hebben voor tijdelijke opvang van de motoren gezorgd. Tegenover het gebeuren hebben we geluncht bij Tre Sensi aan de Lemsterweg in Langelille. Gerrit is in tussentijd opgehaald door z’n zoon.

We hebben besloten om de rit af te blazen en de kortste route te nemen via de A6 richting Kampen en dan naar huis.

Met z’n allen vragen we ons meer één ding af: “Wat heeft 2009 toch met mtc de Spijkrijders?”.

Gelukkig mocht Elga de volgende dag weer naar huis, maar ze moet de komende tijd wel rust houden. Ze heeft een scheurtje in het bekken en een gedeelte van de 5^e wervel van onderen is beschadigd. Al met al geen pretje dus.

Gerrit heeft nog 2 dagen rust gehouden, maar is inmiddels alweer aan het werk.

Ja Chris, geen route van 325 km. De teller bleef bij thuiskomst steken op 199 km. Elga nogmaals beterschap en de hartelijke motor groeten. Chris bedankt voor het mooie 1^e gedeelte en ik hoop dat je de route volgend jaar nog een keer over gaat doen.

Groeten,

Jan Hein