We hebben bij de Spijkrijders naast de welbekende Schnitzelrit nu ook een Gehaktballentoer. Dat belooft veel goeds voor de toekomst. Mannus Waninge had 6 juni uitgekozen voor zijn eerste Gehaktballentoer. Een route van maar liefst ruim 300 kilometer, vandaar dat we ook op tijd vertrokken.

Toen we ’s morgens bij Wolf aankwamen zat Mannus al klaar om je in te schrijven. Een heel goed idee: je betaalt ’s morgens je bijdrage en voor de rest hoef je dus niets meer te betalen …  alles is geregeld.

Iets over de klok van negen vertrokken de 9 motoren (waarvan 2 duo’s) voor de tocht die door maar liefst 5 provincies zou voeren: Gelderland, Flevoland, Utrecht, Noord-Holland en Zuid-Holland. Onder aanvoering van Mannus en Harmpje werd koers gezet naar de polder richting Biddinghuizen. Bij Biddinghuizen gingen we achter de Golfbaan langs en achter Flevo-on-ice. Mannus had al gezegd dat de route eigenlijk pas zou beginnen in Bussum aan de Koekoeklaan. Via allerlei fraaie slingerende weggetjes kwamen we op plekken waar je normaal gesproken nooit komt. Vreeland, Nigtevecht richting Baambrugge. De route voerde langs allerlei rivieren waarvan ik het bestaan niet eens wist.

Wat woon je toch mooi als je daar in een woonboot aan het water zit aan de Utrechtse Vecht. Eén van de weggetjes was wel erg smal, maar goed te rijden.

Op een gegeven moment, vlak voordat de koffiestop gepland was, sloeg het noodlot toe. Wilfred kwam aangescheurd om Mannus te vertellen dat Jan Juffer een lekke achterband had. En niet zo’n klein beetje ook, in een mum van tijd was de band leeg. Stoppen dus. Het bleek dat er een grote schelp dwars door de achterband van Jan zijn motor was gegaan. AJ snapte er weer niets van, “Hoe kan dat nou? Rijdt die Jan Juffer dan over de zeebodem of hoe doet-ie dat?” Knap van Jan om zo’n schelp in je achterband te krijgen, dat verzin je niet. Op de plek des onheils was toevallig ook een KIA garage die wellicht behulpzaam zou kunnen zijn met advies.

Tegenover de KIA garage was, heel toevallig, een tuinman bezig. Deze tuinman had een auto met tandem-asser aanhanger bij zich en dat leek Christiaan van ‘t Hul wel handig om daar de motor van Jan Juffer op te vervoeren. Het bleek dat de man van de KIA garage deze tuinman ook goed kende en de tuinman was graag bereid om de motor van Jan naar de dichtstbijzijnde motorzaak te brengen. Daar werd vliegensvlug een nieuwe achterband op Jan zijn VTR gemonteerd en kon deze groep eindelijk ook naar de koffie met appelgebak met slagroom. Mannus en Harmpje, Iris, Gerrit Kroes, Jan Rens sr. en Lida en ik waren al doorgereden naar de koffiestop bij Restaurant De Punt in Baambrugge en hadden inmiddels onze koffie met appelgebak al op.

Toen iedereen zijn koffie op had konden we met ruim een uur vertraging onze route vervolgen richting Abcoude.

En weer wist Mannus allerlei slingerende weggetjes langs verschillende rivieren te vinden. We waren in Zuid-Holland -  zo’n 10 km van Gouda af. Een deel van het land waar je normaal gesproken niet zo gauw komt met een toertocht. Vlak voordat we gingen eten moest er nog even getankt worden en dat ging lastig bij het onbemande tankstation TINQ. Het systeem accepteerde onze pasjes niet. Proberen en nog weer proberen en toen lukte het bij een enkeling. Dus dat betekende dat, zodra een pasje het deed, de benzineslang niet moest worden opgehangen, maar dat je die doorgaf aan de volgende. Later kon je dan jouw kosten weer contant aan diegene geven die voor jou betaald had. En dat lukte.

Nadat alle tanken weer vol zaten gingen we naar Restaurant De Dijketelg in het plaatsje Papekop. Onze voorrijder had het goed geregeld. De tafel stond al gedekt voor ons, compleet met kannen melk en jus d’orange. En daar kwamen ze … onze gehaktballen!! Eigen gemaakte gehaktballen. 3 Sneetjes brood, 2 met ei en één met een gehaktbal, aangevuld met slaatje. Behalve voor Christiaan, want die lust geen eieren, zo vertelde hij. Kreeg die in één keer 2 van die grote gehaktballen……

Met goed gevulde magen trapten we de motoren weer aan om het laatste gedeelte van de gehaktballentoer te rijden. En

dat dan vooral langs de Lekdijk. Mooie overzichtelijke bochten en schitterend om te rijden. Halverwege de dijk werd er nog even een plas en rook-pauze ingelast en toen weer verder. Via Scherpenzeel naar Achterberg om zo in Hoevelaken uit te komen bij het GULF benzinestation waar ze van die ‘gigantisch’ grote gehaktballen hebben, zo ging het verhaal. Alleen zaten onze buiken nog vol.

Bij Hoevelaken zijn we de snelweg opgegaan om toch zo snel mogelijk weer in Doornspijk aan te komen. Zo rond de klok van half zes reden we Doornspijk binnen waar een paar Spijkrijders de verleiding niet konden weerstaan en toch nog een Gehaktballetje saus bij Erick namen. Het is tenslotte de Gehaktballentoer!

Een mooie dag, fraaie routes en heel veel gezien. Voor herhaling vatbaar. Wij kijken alweer uit naar volgende Gehaktballentoer. Mannus en Harmpje bedankt!

Jan en Lida van Loo