Ik was er omstreeks 9 uur en Henriëtte zat al in haar stoeltje om het inleggeld te innen. Er waren nog niet veel mensen aanwezig, maar binnen 10 minuten was dat wel anders.

5 Minuten voor vertrek telde ik 24 motoren: 10 bestuurt door vrouwen en 14 door mannen; met de passagiers erbij gerekend kwam ik op 29 personen.

Het viel mij wel tegen dat er maar 10 Spijkrijders van de partij waren.

Nadat iedereen op de hoogte was gebracht van het 2^e man systeem, gingen we op pad.

We gingen richting de A28, waar het na ong. 15 km. al mis ging. Er was iemand zo slim om boven aan de afrit te gaan staan waardoor de groep werd gehalveerd .

We reden een mooie route via Nijkerk, binnendoor richting Bunschoten-Spakenburg, waar wij bij de jachthaven Kroeze onze eerste stop hadden.

Maar daar sloeg de zwaartekracht toe. Eén van de vrouwlijke mederijders remde iets te krachtig en viel om met haar motor. Gelukkig weinig tot geen schade, maar het was wel lachwekkend.

Na de koffie en de ijskoude appeltaart (die was echt koud) gingen we verder richting Bussum. Daarna naar Weesp, daar begin je de kouwe kak al een beetje te proeven.

En toen kwam het: DE LOOSDRECHTSE PLASSEN.

Dat vond ik persoonlijk het mooiste deel van de route: het was net of ik in Giethoorn reed. Maar dan voor de rijke stinkerds.

Ik heb nog nooit zoveel mini’s gezien, om van de jachten maar te zwijgen.

Maar afijn … ik kreeg zo onderhand wel wat zin in eten. En ja hoor, binnen een kwartier reden we na een leuk tochtje over een dijk (waar ik een topsnelheid behaalde van, schrik niet, 41km p/u) het plaatsje Breukeleveen binnen, waar ons eten al klaar stond bij restaurant De Veenhoeve.

We kregen eerst een lekker soepie en daarna 2 heerlijke broodjes. Oh ja, Christiaan vond wel dat de koffie niet helemaal tot bovenin de kom werd geschonken en zei daar wat van. Dat werd natuurlijk door de bediening gelijk rechtgezet.

Maar toen kwam het: de kipkroket - althans dat stond op het bonnetje dat wij ‘s morgens hadden gekregen. Maar de eigenaar van het etablissement kondigde vol trots aan dat het eigen gemaakte kalfskroketten waren, waar ons aller vriend Appie gelijk op reageerde.

Na ongeveer een uur vervolgden wij de rit. We reden nu naar Vinkeveen, Hilversum, Amersfoort om vervolgens Almere aan te houden. Daar pakten we ook nog een stuk dijk (ik dacht bij Eemnes in de buurt) om vervolgens via Harderwijk terug naar Doornspijk te rijden. En dat was het einde van de rit.

HeViLo-dames, bedankt. Het was een mooie rit en ik heb genoten van de route.

Groeten Harry.