Zaterdag 7 juni - Een mooie dag, het zonnetje schijnt lekker en vanmiddag zal de fotorit gaan plaatsvinden. ’s Morgens heb ik m’n motor nog even onder handen genomen, goed schoongemaakt en met de bus Multiwax, die ik al eens via Wilfred had gekocht, nog even alles laten blinken. Want ja, als je op de foto komt moet je er netjes uitzien, toch?

Toen ik om half twee bij Wolf aankwam, zaten er al een aantal Spijkrijders en ook fotograaf Henri van Oene (een collega van Wilfred) was al aanwezig. Henri van Oene zal van alle deelnemers die middag een aantal actiefoto’s gaan maken. Die krijg je dan later op CD aangeleverd en dat allemaal voor slechts 5 euro. Willem Landman was ook van de partij, alleen die wist niet dat er die middag foto’s gemaakt zouden worden, anders had-tie z’n motor vast wel schoongemaakt………

Klokslag half twee vertrokken we met 10 motoren. AJ is “gewond” aan z’n vinger en kan daarom al een paar zaterdagen niet aanwezig zijn. Vandaar dat Willem zich aanbood om als laatste man te vertrekken. Na een paar omzwervingen in de buurt van Doornspijk kwamen we via de Oostelijke Rondweg bij Elburg op de plek aan waar het allemaal zou gaan gebeuren.

In een bocht van het Mheenwegje stond de fotograaf met een gigantische lens op z’n fotocamera al klaar. We moesten wachten totdat Wilfred het sein gaf en dan mochten we vertrekken. Het was ondertussen bloedheet geworden en je zweette je echt kapot in je motorpak. “Nog wel even opletten op het grind dat in één van de bochten lag”, zo vertelde de voorzitter en toen kon de eerste vertrekken. Aan het eind van de weg op de T-splitsing wachten totdat een ieder geweest was en toen weer terug, zelfde weg en weer werden er foto’s genomen. Vervolgens nog een keer dezelfde weg, maar nu had de fotograaf een andere plek gekozen.

Er zijn dus nogal wat foto’s gemaakt. Toen nog even een groepsfoto maken, waarbij (na enig aandringen) Hendri Huenestein toch bereid was om bij de groep te gaan staan, in plaats van 3 meter daarnaast…….

Daarna konden we beginnen met onze rit; wat was dat lekker fris. Via Oosterwolde en Zuideinde richting Kampen. Wilfred had een fraaie route in z’n TOM TOM geprogrammeerd. Alleen waar de TOM TOM geen rekening mee houdt is, dat er soms ook hele donkere luchten aan kunnen komen waar gigantisch veel regen uit kan vallen. Harry van de Kamp wees al een paar keer naar de donkere lucht, maar Wilfred volgde gewoon z’n TOM TOM en, echt waar, we kregen een bui waar je u tegen zegt - zo hard ging het. En dan is het oppassen geblazen, met die gladde wegen.

Toen de bui viel, waren we bijna in Kamperzeedijk. Bij het foto’s nemen waren we nat van het zweet en nu waren we nat van de regen. In Kamperzeedijk hebben we toen maar snel een cafeetje opgezocht.

Gezeten onder de parasols zaten we toch nog droog. Er kwamen nog een paar dames bij staan die ook bescherming tegen de regen zochten. De broertjes Huenestein probeerden één van de dames te koppelen aan hun jongste broer die nog vrijgezel is, maar helaas, niet gelukt.

Na een half uur vertrokken we weer richting Hasselt en je kunt het geloven of niet, maar hier waren de wegen kurkdroog. En dat alles op minder dan 5 kilometer bij de plek vandaan waar we de bui hadden gehad. Toch knap van Wilfred dat hij net die ene bui op wist te zoeken……

Via Hasselt binnendoor naar Zwolle waar we de A-28 op gingen tot aan Wezep. Via ’t Loo bovenlangs naar ’t Harde. Wilfred had blijkbaar geleerd dat je niet altijd klakkeloos je TOM TOM moet volgen, want boven ’t Harde dreigde er opnieuw een donkere lucht. Snel naar Wolf waar de eerste druppels al vielen.

Al met al een mooie route en ik ben dan ook benieuwd naar de foto’s.

Jan van Loo