Zaterdag 18.15 uur strak stonden Ann en Joke voor de deur om ons op te halen voor de feestavond van de MTC. Dit jaar is er gekozen om eens een ander concept aan de feestavond te geven. Dus geen BBQ binnen bij Eric en Wilma Wolf, maar op naar Partyboerderij ’t Hoge te Nunspeet.

Daar werden we verwelkomd door de organisatrice Henriëtte Vis en onze barman voor die avond Henry. Henry leek wel copy van iemand uit de Adams familie, maar bleek er wel één te zijn met duizend vingers. Want, m.u.v. het koken, moest hij de hele tent binnen runnen.

We waren de eerste en hadden zo de plekjes voor het uitzoeken. Al snel stroomde de rest van de club binnen en zaten we in koppeltjes van 6 gezellig keuvelend aan de koffie met appelgebak. De koffie was gratis en het appelgebak had AJ opgehaald bij de gehandicaptenstichting van de Truckrun. Dit als blijk van waardering dat we als verkeersregelaars mee hadden gedaan.

Toen we zo het 2^de bakkie aan het leeg slurpen waren, kwam de eigenaar Peter Admiraal ten tonele om ons uit te nodigen naar de arena te gaan en daar de strijd aan te gaan met 3 ringen. Achter op het paard met wagen, op de knie gezeten en goed vast houdend, stoven zo de deelnemers op de palen met ringen af. Het was de bedoeling om alle drie de ringen van de paal te steken en het strijdtoneel te verlaten. Nadat Henriëtte de spits had afgebeten, volgde de rest gewillig om met de één PK de strijd te trotseren.

En ja hoor, Mannus was de eerste die een geweldig talent en ervaring bleek te hebben met het steken der ringen. 3 stuks zonder enige moeite. Al snel bleken er meerdere deelnemers te zijn die steektalent hadden. Elga, Meneer backpack Hendri en Gerard verlieten het strijdtoneel met de volle 3 ringen.

Het was wel weer vreemd dat Black beauty (het bruine paard) moest schijten toen AJ achterop de bok ging zitten. En als traditie vertrok het paard met een wheely, zodat AJ zich meteen thuis voelde en hij zich ook bij de 3 punters kon voegen. Als laatste, dus ook traditie voegde Jan Rens jr. zich bij de gelukkigen.e voegde Jan Rens jr zich bij de gelukkigen.en e volle 3 ringen.eken der ringen. die in de barage mochten.

In de barrage ging het even iets sneller. Na de bocht draaide de koetsier het gas van zijn één PK vol open en al wheely-end  stoven de deelnemers op de palen met ringen af. AJ als eerste en had 1 ring te pakken. Gevolgd door Mannus, zonder blikken of blozen 2 en pakte daardoor de leiding. Jan Rens jr. op een haar na bijna 2, maar had voorkennis over de te winnen trofee. Toen Gerard … die alleen maar de ringen heeft zien hangen.

De spanning steeg. Wie, o wie, zou de held van deze avond worden. De Rambo van het ringsteken, Hendri, besteeg met een koele blik zonder zweet op zijn voorhoofd de bok. Pakte als een commando de stok over van Gerard en grijnsde minachtend. Black beauty stoof al dampend van het zweet de arena in. De spanning steeg, het publiek slikte nog een keer extra……. hoe zou dit aflopen.

De stok werd koel op de juiste hoogte gebracht en het paard gaf nog wat gas bij. 1, 2 en ……ja de derde ring werd triomfantelijk aan de stok geregen. Zou dit de grote kampioen worden? De Gladiator van de steek arena?

Nog één deelneemster te gaan. Elga, zou het haar lukken om Mister backpack himself te onttronen van zijn steekstoel?

Nee, de zenuwen waren blijkbaar ook Elga de baas en met 0 ringen moest zij het strijd toneel verlaten. Een luide strijdkreet van vreugde kwam uit de Toreador van ’t Hoge. De winnaar stond met oranje muts te genieten van zijn triomf en gereed om zijn prijs in ontvangst te nemen.

Waarschijnlijk staat hij er nu nog, want iedereen ging naar binnen, want de bar was los. En lieten zo de winnaar achter met zijn handen vol lucht. Zelfs het konijn, wat Jan R jr. dacht dat de prijs was, bleek gebakken lucht te zijn.

Toen iedereen was bijgekomen van de spannende strijd werd onder het genot van drank nog even nagepraat over deze geweldige vertoning. Plots werd het geroezemoes luid verstoord door een ander hoogtepunt van deze avond.

De prijsuitreiking van de MTC. Van de ingeleverde 11 boekjes werden de winnaars bekend gemaakt. Na vele kussen van de MTC miss gingen AJ, Wilfred en Johan met de wheelyprijzen en bloemen lopen van dit jaar. Ook werd de MTC miss Henriëtte vanwege de organisatie verblijd met een bloemetje. Aansluitend werd de winnaar van de winterpuzzel getrokken. Uit een goed gevulde enveloppe met goede uitslagen kwam Jan Rens sr. als winnaar uit de handen van Joke. Trots ging Jan met een mooie cadeaubon aan de haal. Hermien bedankte iedereen voor het meedoen en beloofde tevens dat we er volgend jaar niet zo makkelijk van af zouden komen. Geen enkel woord met motor er in….oeps dan wordt het voor de meeste wel heel erg moeilijk. Alvast bedankt en sterkte met het maken.

De Volledige uitslag van het tourkampioenschap en kilometervreter:

1.  Wilfred                     595 pnt       1.  AJ                         10.896 km

2.  AJ                            540 pnt       2.  Wilfred                    8.132 km

3.  Johan Huenestein   522 pnt       3.  Johan Huenestein   7.152 km

4.  Jan v Zeeburg         366 pnt       4.  Christiaan                5.251 km

5.  Jan v Loo                 301 pnt       5.  Jan v Zeeburg        4.686 km

6.  Jan Hein                  283 pnt       6.  Jan v Loo                4.666 km

7.  Henriëtte                  270 pnt       7.  Elga                         3.955 km

8.  Willem                      250 pnt       8.  Henriëtte                 3.377 km

9.  Christiaan                230 pnt       9.  Jan Hein                 3.169 km

10.Jan rens sr.              222 pnt       10.Willem                     2.955 km

11.Elga                         180 pnt       11.Jan Rens sr.           2.724 km

Inmiddels waren de soeppannen al op het buffet gezet en werden we uitgenodigd om te beginnen met een soepje. Geen snert deze keer, maar tomaten en een goedgevulde groente soep. Suzanne, de kok, had haar best gedaan en Henry, de barman, zette ook de schalen met de diverse stamppotten op het buffet. Een paradijs voor de echte stamppot liefhebbers. Alles erop en aan, 4 verschillende soorten, speklappen en worst, mosterd, uitjes, piccalilly en augurken om het geheel af te maken.

Zoals gewoonlijk bij de Spijkrijders lieten ze het zich goed smaken en werden de pannen redelijk gehaverd en leeg achter gelaten en kon het opschepbestek nog net gered worden. Als toetje kwam er een mooi en heerlijk ijs dessert op de tafels. Ook deze waren niet veilig voor de altijd hongerige motorbinken en vrouwen.

Na het eten werd er nog lekker nagetafeld met de nodige drankjes en hing er een gezellige sfeer. Ook aan de bar werden de glazen goed geleegd en gevuld onder het genot van de diverse moppen van Harry (alias Jekkers).

Al met al kunnen we terug kijken naar een geslaagde en gezellige avond. En werd door de meeste het feesttoneel net na twaalven voldaan verlaten. Bestuur, speciaal Henriëtte en ieder die ik vergeten ben … namens de Spijkrijders bedankt en tot toers.

Willem