Zaterdagochtend half 8: Snel even naar buiten kijken of de voorspellingen waar zijn. En ja hoor … Piet Paulusma had het dit keer eens bij het goede eind. Het waaide licht, bijna geen bewolking en het zonnetje kwam al door. Dat beloofde heerlijk weer te worden om vandaag de motor te pakken en de allerlaatste rit van het motorseizoen mee te rijden. Ik moest wel, want ik had het moeder Huenestein beloofd toen ik haar zag bij Johan.

Eerst nog even een kozijntje zetten met Joke, zoals ik had afgesproken, en de voorbereidende werkzaamheden voor de rit uitvoeren. Is de tank vol? Zijn er genoeg sigaren in de tank tas? Geld voor een kleine snert bijdrage? Volle batterij in de mp3? En kleding klaar leggen.

Omdat het de laatste keer zou zijn dat ik de ZX9 van stal zou halen, zette ik ook maar de spullen klaar om hem direct bij terugkomst te wassen en poetsen.

Één uur: gereed voor vertrek. Na het met wat tegen spartelend starten van de motor, hij stond al weer een tijdje stil, ging ik rustig richting het clubhonk. Daar waren al een stuk of 7 man aanwezig, waarvan er zelf enkele buiten zaten te genieten in de zon. Alle Huenesteintjes waren paraat m.u.v. Johan, die plat lag i.v.m. zijn rug (beterschap jongen).

13.29 Uur: de organisatoren stonden op en spoorde iedereen aan om zich gereed te maken. De voorrijder Gerrit H., ook wel heng-heng genoemd, omdat hij zo mega veel met zijn gas speelt, zat al klaar op de Honda in de vertrek richting. We vertrokken richting Elburg, rotonde rechts en langs Johnnie (zag ik daar nou Harry al zitten?). Via de waterzuivering ri. Noordeinde, Kerkdorp, Oosterwolde, Zalk, Wijhe, Raalte en ja hoor, eindelijk iets om te schrijven in mijn stukje.

In Raalte had de jongste telg last van routeklutskwijtheid en moest meneer de voorzitter Wilfred himself de leiding overnemen. Geeft niet hoor Gerrit, ook ik had daar last van de allereerste keer dat ik voorop reed. Voorop rijden is nu eenmaal toch net even anders dan alleen maar dom volgen.

Van Raalte naar Heino en ja hoor het eerste bordje Nieuw- Leusden. Het zal toch niet waar zijn hè? 9 Minuten later stonden de 12 deelnemers voor de motorzaak van Ten Kate en had de ene een nog grotere opmerking als de andere over deze keuze om te pauzeren. Lache hoor. Ikzelf ben naast Joke in de zon gaan zitten en stak een dikke sigaar op, terwijl het gros zich ging verlekkeren aan de motoren of de koffie.

Nadat Wilfred moeders had geïnformeerd hoeveel man er meededen en hoe laat we er ongeveer zouden zijn, vertrokken we weer na ruim 40 minuten. Richting de snelweg en in één streep richting het Huenestein honk.

Daar stonden pa, ma, Mariska en de kleine van Mariska en Hendri (net zijn vader qua luidruchtig aanwezig zijn) ons al op te wachten.

Terwijl de eersten al aanschoven, moest er door de andere nog even nicotine worden geblazen. Dat was mooi dacht Jan R. senior, de lekkerbek. Dan vis ik de worst wel uit de snert. Helaas, de lepel was in de handen van Mariska, die vakkundig de worst verdeelde over de soepbakjes. Al snel nam het luidruchtige gepraat af en maakte plaats voor smullende geluidjes. Spek, roggestoet, stokbrood en wat te drinken het was allemaal goed voor elkaar in de schuur bij pa en ma H.. De soep was lekker warm en de omgeving waar de soep genuttigd werd MTC-waardig, want die meute is in staat om je hele huis binnen enkele tellen te veranderen in een Bourgondisch restaurant.

De snertpan werd enkele malen aangevuld met nieuwe worst, die er direct daarna weer uitgevist werd door Jan R. En alsof het nog niet genoeg was, kwam er nog een geheel nieuwe pan ouderwetse lekkere snert. Voldaan werden er al links en rechts rokertjes opgestoken en een beetje nagetafeld. Rond 5 uur werden de gastvrouw en -man bedankt voor de gastvrijheid en de heerlijken soepen (er was ook een volle pan tomatensoep) en kleedde men zich weer warm aan.

Het was al met al een geslaagde frisse dag met een gezellige ouderwetse snert afsluiting. Pa & ma Huenestein, bedankt voor de gastvrijheid en het heerlijke eten. Mariska, bedankt voor het opscheppen zodat iedereen nog een beetje worst kreeg. Gerrit en Wilfred, top georganiseerd (de volgende keer bij een andere dealer een bakkie doen).

Luitjes bedankt.

MVG Willem