Zaterdag 26 juli stond de Vossenrit voor het eerst op de kalender van de Spijkrijders. Gerard Vos had tijdens de jaarvergadering aangegeven dat het hem wel leuk leek om een dagrit te gaan organiseren.

Vrijdagavond nog even naar Piet Paulusma en naar Peter Timofeeff geluisterd wat het voor weer zou worden. “Er was kans op flinke buien met hier en daar hagel en onweer”, zo vertelden beiden, maar ze konden niet zeggen waar die buien zouden vallen. Heel plaatselijk dus. “Voor alle zekerheid toch maar m’n regenpak meenemen”, dacht ik bij mezelf.

Toen ik zaterdagmorgen van huis weg reed, was het lekker weer. Alleen vlak voor Doornspijk was de weg nat. Hier waren de eerste druppels al gevallen. Later zou blijken dat dit de enige regendruppels waren die we die dag zouden zien.

Rond half tien vertrok het gezelschap van 10 Spijkrijders vanaf Clubhonk Wolf onder aanvoering van Gerard met zijn vrouw Joke als duopassagier. Via Nunspeet en Elspeet ging de rit richting Uddel en toen door de bossen naar Assel. Mooie slingerweggetjes, maar wat wel opviel was dat er her en der toch flinke plassen langs de weg lagen. Het had dus plaatselijk wel geregend, zoals Piet Paulusma die vrijdagavond al had voorspeld.

Na zo’n 50 kilometer te hebben gereden, was het tijd voor de koffiepauze bij restaurant Mendel in Beekbergen. Koffie (voor sommigen met appelgebak) en een peuk voor anderen. Waarbij opviel dat Harry van de Kamp wel erg gemakkelijk een sigaret tussen z’n (ontbrekende) tand kan stoppen. Dat is het voordeel als een tand mist………. (laat ze maar lachen Harry….)

Na de koffie gingen we richting Loenen. Hier was een groot paardenspektakel. Gerard had ’s morgens al gezegd dat er die dag nogal wat te doen was bij een aantal plaatsen op de route. We konden gewoon doorrijden en onze route vervolgen richting Achterhoek waar die dag in Lichtenvoorde de Zwarte Cross plaats vond.

Via Zieuwent ging de route verder naar Halle waar bij eetcafé De Woage al een tafel voor ons gereserveerd stond. Lekker gegeten en ook lekker snel en wat was het drukkend warm. Weliswaar geen regendruppels, maar wel zweetdruppels … poeh wat was het warm. Bij het afrekenen kregen we van de bediening allemaal een gratis ijsje. Waar kom je dat nog tegen?

Zo tegen half drie werden de motoren weer gestart en gingen we richting Hengelo (gld), Steenderen en Wichmond naar Vierakker. Langs Doesburg ging de route verder naar Dieren. Een stukje langs het Apeldoorns Kanaal om vervolgens het kanaal over te steken en via allerlei fraaie weggetjes in Wilp uit te komen. Toch was het af en toe oppassen geblazen, omdat de wegen toch wel nat waren op sommige plekken. Via Epe ging de route via de Klaterweg weer terug naar Doornspijk. Aan het eind van de Klaterweg zwaaide Jan Rens sr. nog een keer en die ging naar huis om zijn Driesje weer te verzorgen, die de week daarvoor haar schouder op ongelukkige wijze had gebroken.

Toen we bij Wolf aankwamen om nog even een colaatje te drinken bleek dat ook Harry van de Kamp al was afgehaakt. Ongetwijfeld is-tie doorgereden naar de weekend tandarts ….

Het was een fraaie rit en bovenal erg knap van Gerard en Joke dat ze de route zo gepland hebben dat we echt géén druppel regen hebben gehad.

Gerard en Joke, ik zou zeggen: op naar de 2^e Vossenrit!

Jan van Loo