Hallo beste mede clubgenoten,

‘s Ochtendsvroeg ging de wekker al weer. Toen dacht ik: ”Yes, we gaan weer even lekker toeren”.

Nadat ik gebruik had gemaakt van een heerlijk ontbijtje, stapte ik op m’n motor (eerst maar even tanken). En het was een speciale dag voor mij, want m’n lieve meid ging met me meeJ.

Dus na het tanken, ging ik richting ‘t Harde m’n meisie ophalen. En weer naar m’n huis, want Wilfred zou ons ophalen.

Bij Wolf aangekomen, ging ik me inschrijven. ‘k Kreeg ook nog een muntje voor een bak koffie, maar daar had ik even geen zin in. Dus maar een sinasje:). Nog even een plasje en we konden op weg.

We gingen richting Nunspeet en zo bij Nunspeet de snelweg op. En volgens mij had de organisatie wat geregeld met de politie, want er stond weer zo’n fijne flitser geld te verdienen. Maar niet aan ons natuurlijk haha :). Toen zijn we er bij Nunspeet\Elspeet af gegaan. Richting Elspeet gereden en daarna rechts de Stakenberg op.

En daar ontmoetten we nog iemand die mee ging, genaamd HARRY (vh Ende, red.) dus die is met ons verder gereden. Maarja … dat hielp ook niet veel, want daarna heeft m’n grote broer ook de grootste fout gemaakt van de hele rit: we gingen opeens offroad rijden. Sjonge, dat is dus niks voor mijn

CBR-etje hè L. En natuurlijk gewoon doorrijden. Toen waren we het grindpad af en toen begon er bij Wilfred pas een lampje te knipperen. Ja … knipperen! Want we waren na het zandpad nog 2 km. doorgereden. Maar ja, toen konden we dus ook weer helemaal terug! Maar deze keer ging het beter, want er zat een smal fietspad langs. Toen we de goede weg weer hadden gevonden, ging het weer verder.

Een poosje daarna kwamen we aan bij de eerste stop: het paviljoen de Posbank. Daar zitten touwens wel heel mooie slingerwegen.

Onder het genot van een lekker bakkie en een appel-noten-taartje en de lekkere zon natuurlijk hebben we daar even lekker gezeten.

Na dit alles ging de rit weer verder. We gingen richting Duitsland, kwam ik wat later achter. Want de huizen en de wegen leken steeds minder op Nederlands landschap. En ja we waren in Duitsland. En het was rond etenstijd, dus zijn we gaan eten in Elten bij Gaststätte Vink dicht aan het spoor.

Nu we het toch over het spoor hebben ……. Ze hebben daar ook nog heel traditionele spoorbomen.

Ze zitten daar zo ongeveer de hele dag bij het spoor om bij de overgang touwen er voor te hangen. Dat was wel grappig.

Maar toen zijn we gaan eten. Ik had lekker patat met 2 rundvleeskroketjes. En weer hadden we er een lekker zonnetje bij :).

Toen na zo’n 20 km. zijn we even gaan tanken voor de terugreis. Nadat de tankjes weer vol zaten, zijn we weer richting huis gereden. We zijn nog een paar keer verkeerd gereden, maar daar wil ik het maar niet over hebben.

Ook dat heeft een reden, hè broertje J.

Toen waren we weer bij Wolf aangekomen en het was daar heel erg gezellig. We hebben daar nog even gezeten en toen zijn we weer richting huis gegaan.

En dat was de Thornspickrit van 2008.

Groeten,

de jongste Huenestein