Dag 1 (donderdag 17 mei )

Donderdag 17 mei was het zover: Het spijkweekend met bestemming Meissner in Duitsland.

Woensdagavond de bagage naar Willem gebracht en daarna hadden we nog een verjaardag. Maar de wekker werd op 7 uur gezet, dus we waren er op tijd uit. De motoren waren dinsdags nog nagekeken. Verlichting, bandenspanning, olie en een volle tank. Alles was voor elkaar.

Dus donderdagmorgen eerst nog een bakkie koffie en een briefje voor het thuisfront schrijven. AJ had inmiddels de motoren buiten gezet en ik stond te twijfelen “zal ik het regenpak aantrekken of niet”. We besloten om de regenpakken, die we de week ervoor gekocht hadden, toch maar in de rugzak te stoppen.

Om 5 voor half 9 stappen we op de motor en rijden naar het AC restaurant, alwaar we zouden verzamelen. We dachten dat we 1 van de eersten zouden zijn, maar de meesten waren er al. Jan Rens jr. kwam zoals gewoonlijk als laatste, maar toch op tijd.

Het busje van Johan Huenestein, wat mee zou gaan en dat bestuurd werd door Addy, was inmiddels ook gearriveerd.

De deelnemers aan het spijkweekend waren: Willem en Marianne, Jan en Lida, Joke en Ann, AJ en Elga, Addy, Jan R jr., Harry, Wilfred, Johan Hu. en Hendri. Willem vertelde voor het vertrek nog het één en ander: van wat de bedoeling was voor die dag. Ann stapte als bijrijder en gezelschapsdame bij Addy in de bus. Willem was onze voorrijder en rond 9 uur vertrokken we vanaf de parkeerplaats van AC met 10 motoren en het busje, dat achter de laatste man zou rijden, zodat die ook bij de groep bleef.

We gingen bij Epe de snelweg op en we zouden naar 150 km. onze eerste stop in Duitsland houden. Het was wat bewolkt weer, maar droog. Bij Enschede de grens over en na 150 km. snelweg de eerste stop bij een tankstation. Hier werden de motors vol getankt en gingen we een bakkie koffie drinken. We vervolgden onze weg Duitsland in. Na een 100 km. een parkeerplaats op, om even de benen te strekken, te plassen en natuurlijk om even te roken.

Inmiddels hadden we ook wat trek gekregen en besloten werd dat we rond 1 uur gingen eten. We waren inmiddels van de snelweg af en kwamen in bergachtig gebied. Onderweg een hapje gegeten bij de plaatselijke pizzaboer daar. Vanaf daar ging het verder de bergen in. Wat is het toch mooi in Duitsland. Door het hoogteverschil zaten me de oren wel geregeld dicht, maar dat ging vanzelf over.

Tegen 4 uur kwamen we aan bij hotel Meissnerhof. De motoren konden mooi in een schuur worden gestald. De bagage werd uit de bus gehaald en Jan van Loo was al in het hotel en deelde de sleutels van de kamers uit. We gingen de kamers bekijken en die zagen er goed uit. Mooie ruime kamers en sommige hadden zelfs een 5 persoonskamer. Jan Rens had zelfs een tweepersoonsbed op z’n kamer. Dat was heel wat anders dan vorig jaar. Toen naar beneden, waar we eerst een lekker biertje gingen drinken en even bijkomen van de rit. Daarna douchen en tassen uitpakken, want om 7 uur zouden we gaan eten. Addy had de motor ook uit de bus gehaald, dus stonden er 11 motoren in de schuur.

Om klokslag 7 zaten we aan tafel. We hadden vooraf een lekker soepje, toen kip, groente en gekookte aardappels en ten slotte een toetje. Na het eten werd besloten om een eindje te wandelen. De meesten gingen wel mee en we zochten de kermis op. Het was namelijk feest in dat gebied, Salatkermis. De kermis stelde niet zo heel veel voor, dus liepen we terug naar het hotel.

Een bakkie koffie of cappuccino en nog wat snapsies en tegen 11 uur naar bed. De laatsten werden tegen half 1 door Suzi naar bed gestuurd. Tot zover de eerste dag.

Groetjes Elga en Albert-Jan.

Dag 2 (vrijdag 18 mei)

Donderdagavond werd al verteld door onze leiding dat het ontbijt om 8 uur zou plaatsvinden, omdat het vertrek voor een prachtige tocht door de Harz om 9 uur was.

Toen dit gezegd werd viel dat wel tegen, omdat iedereen een heerlijk drankje voor zich had en nog niet van plan waren om naar bed te gaan. Maar ja... de leiding had gesproken dus…

Ontbijt met 14 personen kan erg gezellig zijn, vooral omdat dit nog maar de eerste dag is.

Een flauw zonnetje begon zijn weg te zoeken door wat bewolking en wij vertrokken precies om 9 uur. Wij zaten midden in de Harz in het gebied met de naam Meissner. Onze hotel van de fam. Sippel was gelegen in het plaatsje dat Gemerode heette, dus we kwamen heel wat plaatsen tegen met rode’s aan het eind: Motzanrode / Hitzelrode / Volkenrode.

Een uur en een kwartier verder zijn we bij benzinestation Sprint gaan tanken en natuurlijk kwamen de Hollandse shag balen tevoorschijn. Lida was onze sleutel voor de toiletten. Je zag haar steeds naar binnen rennen zodra ze van de motor afstapte.

Om kwart voor twaalf was de nodige tijd om een koffiestop te maken, maar het valt niet altijd mee om iets te vinden. Maar als er iets gevonden werd dan was het ook perfect. In Nesselroden hebben wij bij Gasthaus Schenke, die dit jaar 150 jaar bestaat, heerlijk genoten in de biergarten van koffie en sommigen onder ons een appelstrudel of taart. Foto’s zijn hiervan het bewijs.

Na het toiletbezoek en betalen van onze consumpties gaan we verder richting Uder / Bremke Steinbach. Mooie wegen met bochten en zonnig weer - wat wil een motorrijder nog meer!

Om een uur of kwart over één kwamen we uit bij hotel Glockenberg voor de lunch. Wat stoelen en tafels bij elkaar zetten en heerlijk op terras in de zon. Een variatie van eten was er wel. Soep, uitsmijters met gebakken aardappelen. Wel een tegenvaller als je BÜTTER aardappelen erbij krijgt en geen gebakken, of niet Jan. Johan hoefde geen lunch. Hhmmm, waarom zou dit zijn? Hij zag op dat moment er wel een beetje zielig uit!

Om half drie zijn we weer gaan rijden over bergen en door dalen richting Steinbach / Geisleden / Flinberg om tegen half vijf terug te zijn in het hotel. Na een heerlijk biertje in de biergarten was de tijd om te gaan douchen.

Om zeven uur kregen wij als voorafje een heerlijke vissoep, daarna een lekkere warme maaltijd met veel vlees en zwiebelen en een toetje.

De avond ervoor hadden wij de feesttent in het dorp al bezocht, dus de wandeling werd een andere richting ingezet. De weg was oneindig ver rechtdoor, dus dan maar rechtsaf het weiland in. Wat zijn er toch watjes onder ons. De dames en onze stoere voorzitter gingen wel een pad door het weiland bewandelen. Wij kwamen onze achtergebleven wandelaars weer tegen bij onze hotel om samen een bakkie te doen.

Het was een heel gemoedelijke sfeer, want er was een groepje aan hartenjagen (Hendri vond het niet bepaald een avond om kaarten te leren, maar wilde toch wel graag meedoen). Met wat hulp redde hij het wel. Een groepje ging naar beneden want daar was een kegelbaan ontdekt. Een knus ploegje rond de stamtafel waren lekker aan kletsen. Gewoon, super gezellig!

In de kelder bij de kegelbaan werd er wel veel gelachen. Er hoort maar 1 persoon op een baan, maar ja … met de Spijkrijders als club krijg je dat toch niet voor elkaar.

En al die zwiebelen bij het warme eten deed er ook geen goed aan, om niet te bulderen van het lachen en zwaaien met armen tegen te gaan. Suzi (bediening) was er maar druk mee om ons te bedienen.

Toen we allemaal weer in het café zaten, kregen we een heerlijke borrel van het huis (Elga trok hier wel een vies gezicht bij) en volgens ons zijn er na deze ronde nog enkelen besteld.

Maar op tijd naar bed, want “de volgende dag zou nog mooier worden dan deze”, zei de leiding. Dat konden we haast niet geloven want dit was al je van het.

Druppelsgewijs gaan we naar onze kamers met (opa) AJ voorop om te genieten van een nachtrust, zodat we de volgende dag uitgerust weer aan een fantastische tourdag kunnen gaan deelnemen.

Hierbij willen wij de organisatie bedanken voor het verzorgen van een SUPER SPIJKWEEKEND.

Groetjes Joke & Ann

Dag 3 (zaterdag 19 mei)

Dit jaar mocht ik mee en ik kreeg van operation BAG PACK de opdracht om deze dag te verslaan.

Het is zaterdagochtend; de op één na laatste dag. Het weer is een beetje bewolkt maar wel droog. Aan de ontbijttafel zit iedereen weer netjes op tijd bij elkaar. Niet iedereen kijkt even fris, maar het eten smaakt weer prima.

Harde kaiserbrotchen, een eitje en een sterke bak leut om onze lichte aanvallen van migraine weg te spoelen. Dan gauw naar buiten om te kijken of mijn HONDA VTR SP1 de nacht goed is doorgekomen.

Om 9:00 uur stapten we op onze motoren. Via Germerode richting Vockerode naar Kammerbach. Via bochtige wegen en mooie natuur naar Werleshausen en na een lichte omweg kwamen we daar nog een keer door. Toen richting Eichenberg en Neu Eichenberg. Hier viel een plaatselijke bui. Dat was even jammer want de weg werd nat.

In Gottingen hebben wij onze slurpers weer volgetankt. Na deze tankstop hielden we voor ons zelf ook even een pitstop in Villa Lowenherz; een leuk optrekje voor de motorliefhebber. Er hingen shirts en stickers van verschillende motorclubs van over de hele wereld. Na een lekkere bak koffie met Apfelstrudel gingen we weer op weg. Via Adelebsen gingen we via prachtige wegen en bochten naar Offensen richting Bodenfelde.

Daar staken we met een pondje een rivier over.

Daarna vervolgden we onze weg richting  Lauenforde naar onze 2e rustplek: het motor hotel TONENBURG. Een prachtig kasteel alleen voor motorrijders

Hier aangekomen kregen we commentaar van de eigenaresse over het gasgeven (onnodig wel te verstaan. Dit waren een paar Y merk rijders dat zegt genoeg !!!!!!! ). Hier hebben we even van onze rust genoten waarna Jan Rens jr. vertrok naar huis.

Wij vertrokken ook weer richting Holtzminden om daar te tanken en snel ff te pissen (toch rare jongens, die Duitsers. Ze staan zo ineens achter je en dan zeggen ze ZWEIN), want operation bag pack wou al weer gaan om deze MONSTER MONSTER RIT snel uit te rijden. De terugweg voerde ons via Uslar. In Offensen nog een laatste stop op een parkeerplek en toen snel naar onze altijd HARTELIJKE SUZIE (toch Harry?).

Het was weer een mooie gezellige rit. ‘s Avonds VROEG naar bed want morgen gaan we naar huis.

Met vriendelijke groeten Hendri

Dag 4 (zondag 20 mei)

’s Morgens gingen we er weer om 7 uur uit en om 8 uur kregen we weer een lekker ontbijtje voorgeschoteld.

Het was al 9 uur en de auto was inmiddels al ingepakt. Kortom, de hoogste tijd om te gaan. We vertrokken bij het hotel vanuit Meißner.

Na een half uurtje over binnenwegen getoerd te hebben, kwamen via Kassel aan op de snelweg.

Na een tijdje zijn we een bakje koffie te gaan drinken nabij Duisenburg en nog steeds waren niet uit Duitsland.

Nadat we de motor tanken weer vol hadden gegooid, gingen we eten bij de Burger King.

40 kilometer voor onze eindbestemming hadden we nog een extra ‘pitstop’ ingepland om uit te blazen.

Bij onze aankomst bij het AC restaurant in ’t Harde hebben we nog een bakje koffie gedronken en zijn we allemaal weer richting huis gekeerd. De terugtocht van 420 km zat er weer op.

Het was weer erg gezellig.

Zoals de Duitsers zouden zeggen:

Auf Wiedersehen!

De Motorgroetjes van JohanH