8 November was de dag dat de Thornspickrit aan de beurt was. Het was ’s morgens iets voor half negen dat ik wakker schrok. Ik keek op mijn wekker en dacht: “hoe kan het al zo laat zijn?” Maar goed … Gauw eruit, snel een broodje naar binnen werken en wegwezen. Ik slinger net de motor aan en toen ging mijn mobiel. “Goh, wie zou dat zijn?” Het bleek Willem Landman te zijn om te vragen waar ik bleef, want ik moet bij de inschrijvingen zitten, maar dat begon pas om 9 uur en het was nog geen eens kwart voor 9.

Maar goed, gauw naar Wolf. Daar aangekomen bleken Willem, Joke en Addy er al te zitten. Gauw de papieren opgezocht en ze konden zich inschrijven. Zij wilden op tijd weg, want de botters lagen in Elburg en dat trekt al die Elburgers naar de haven. Maar reken maar niet dat het alleen om die ouwe boten gaat, het bier trekt vast meer.

Nadat Harry was gearriveerd zijn zij vertrokken. Johan Huenestein kwam ook nog even kijken, maar ging niet mee, want hij ging met zijn collega’s de Huenestein-rit nog een keer rijden. Niks mis mee natuurlijk J

Nadat een ieder zich had ingeschreven ging ik samen met Hendri en Rinus zelf ook de route rijden. Eerst lekker even toeren richting Vierhouten, Gortel, Wenum, Teuge en vervolgens richting Voorst. Bij Voorst na 70 km. even bij bakkerij Bril aan. Daar hebben ze altijd lekker koffie en appeltaart . Dus daar kon ik niet omheen. Daarna gaat de rit weer verder.

Richting Oeken. Wat heerlijk - rijden in je eigen tempo. Bij Brummen in de buurt rijden we de andere groep Spijkrijders weer bij. Zij zitten daar op het terras bij een restaurant van hun bakje koffie te genieten. Toch maar even stoppen voor de gezelligheid. Met dat wij gaan zitten gaan zij weer. Zijn we dan soms niet gezellig genoeg? Haha.

Wij roken gauw ons peukkie op en gaan er ook achteraan. En bij de pont zijn we weer bij. Oversteken met de pont en dan gaan we weer verder toeren. Al snel blijkt er een klein foutje in de route te zitten. Er zou een bord moeten staan dat je links af moet, maar door de wegwerkzaamheden hadden ze het bord verwijderd. Hier gingen dus veel mensen de mist in.

Ik ook, maar ik had al snel door dat we verkeerd gingen toen we de rotonde voorbij waren. Maar goed … dan moet je nog even keren en aangezien dat er weinig gelegenheden waren om te keren moesten we ff een stukje doorrijden tot de parkeerplaats. Daarna gauw weer terug. En bij de stoplichten rechts.

Daarna verloopt alles soepeltjes. Totdat we in de buurt zijn van Achterwel. We stoppen bij een restaurant. De andere Spijkrijders wenken we ook maar dat ze gezellig bij ons komen zitten. Maar al gauw blijkt dat de boel dicht zit. Wat een pech.

Maar goed, AJ wist nog wel een restaurant in de buurt, maar dan moeten we even naar Ederveen rijden.

Maar goed, die was niet meer te vinden. Toen wist Jan Rens sr. nog wel een tent. Dus uiteindelijk komen we eerst langs een benzinepomp waar we eerst maar eens de motoren van vocht voorzien. Er wordt nog even geopperd dat we net zo goed naar Wolf kunnen rijden, want er waren nog maar 40 puntjes op de routerol. We hadden ondertussen wel trek. Dus eerst maar eens lekker eten. We komen bij een restaurant ‘de Gouden Appel’ ofzo, maar er is een dilemma. Er zit een Burger King naast. Hmmm. Ondertussen was iedereen al naar binnen, dus wij volgen ook maar . Daar bestellen we wat eten. Vlak voor het eten word ik gebeld door Harry om te zeggen dat Willem een kleine schuiver heeft gemaakt maar zelf gelukkig niks heeft. Er lag een oliespoor waar hij over was uitgegleden bij een lage snelheid. Nadat ik dit mede heb gedeeld aan de rest gaan we eten.

Na het eten gaat de route weer verder richting Otterloo, Barneveld en dan over Stroe, Garderen en Uddel weer terug naar Wolf. Rond 4 uur waren we er weer en een paar minuten later de rest. Nog even een colaatje en dan weer naar huis.

Wat mij betreft was het een geslaagde dag met, ondanks de vele evenementen, nog een mooie opkomst. Doet me goed als organisator.

Groetjes Wilfred