Dag 1 (vrijdag 14 september )

Omdat vorig jaar is gebleken dat de gezelligheid van kamperen zeer goed te combineren valt met de ontspanning van motorrijden, kon het niet anders dan dat het kampeerweekend in ere moet worden gehouden. Na enig brainstormen van de deelnemers kwamen we uit op een weekend in het heuvelachtige Limburg. Mooi en centraal gelegen, want ook België en Duitsland liggen binnen handbereik.

Van te voren hadden we onze enige hoop op dit weekend gevestigd, dus toen ze droog weer voorspelden, zag ik het helemaal zitten. Een nieuwe tent aangeschaft en een dag van te voren de motor bepakt.

Het is vrijdag. Om 9 uur zouden we vertrekken vanaf het Transferium in Nunspeet. Toen ik tegen 10 voor 9 aankwam, waren Hendri en Wilfred al paraat. Even later volgden Mannus en Jan Hein. Nu nog wachten op Johan Huenestein.

Tegen 10 voor half 10 was hij er dan eindelijk. Het was nogal lastig gebleken om al die bagage achterop die ‘sportfiets’ te krijgen. Maar uiteindelijk was het dan toch gelukt.

Toen Johan er was, zijn we meteen op weg gegaan. Via Elspeet, Uddel, Kootwijk en Barneveld kwamen we in Wolfheze. Vanaf daar hebben we zo’n 40 km. de snelweg genomen om deze weer bij Cuijk te verlaten. Daarna zouden we via de binnenwegen richting Valkenburg gaan.

Na 1 of 2 ponten te hebben genomen, kwamen we aan in Arcen. Midden in Arcen, bij ’t Zoete Genot, hebben we even onze hongerige magen tevreden gesteld. Inmiddels was het lekker en zonnig weer geworden.

Nadat we onze buikjes rond hadden gegeten, zijn we weer opgestapt om onze route af te maken.

Via mooie wegen en nog enkele ponten begon je al steeds beter te merken dat we in Limburg waren: van het vlakke Nederland kwamen we in steeds heuvelachtiger Limburg.

Tegen een uur of 4 hadden we Valkenburg bereikt. Boven op een hoge berg zaten we in Valkenburg aan de Geul op camping ‘Den Driesch’.

Al snel zijn we begonnen met onze motoren ‘uit te pakken’ en de tenten op te zetten. Vorig jaar hadden de meesten al geoefend, zodat het zonder slag of stoot ging. Alleen Hendri ging voor de eerste maal kamperen met deze tent. Hij vroeg broerlief hoe de tent werkte, wat er dus op neer kwam dat zijn tent netjes door broerlief werd opgezet.

Tegen een uur of half 7 zijn we bij de brasserie op de camping wezen eten. Vervolgens hebben we ons opgefrist en waren we gereed om Valkenburg in te duiken.

En dat laatste hebben we gedaan!!!!!!! Het was zeeeer gezellig. Alleen s.v.p. de volgende keer wel van de lampen afblijven J

Groetjes Henriëtte

Dag 2 (zaterdag 15 september)

Na een heeeel gezellige avond in een Valkenburgs café, waar heel veel gezellige mensen waren en een minder gezellige barkeeper, volgde een koude nacht.

Na ’s morgens eerst effe gedoucht te hebben (om weer een beetje warm te worden), hebben we gezellig gegeten bij de tenten.

Tegen 11 uur, half 12 zijn we vertrokken. Ik had de eer om voorop te rijden, omdat mijn TomTom Rider2 nog wel werkte, en iemand anders er al 2 stuks gesloopt had J

De avond ervoor was de route door Wilfred in de TomTom gezet. De route liep door Limburg, België, en Duitsland.

Waar we bij de watervallen van Coo even gestopt hebben, om wat te eten.

We moesten wel vaker stoppen, maar dat was meer omdat er een paar achterblijvers waren of een paar zeikers.

Na het eten zijn we via Spa-Francorchamps weer terug gereden. Het was daar erg druk en we werden overal heen gestuurd i.v.m. de Formula 1 wedstrijd. Er waren daar heel veel omleidingen, maar met veel mooie, dure auto’s op de weg wel leuk om een keer te kijken bij het circuit.

Op de terugweg hebben we nog een keer gestopt om een ijsje te eten in Gulpen, omdat de TomTom me een zandweggetje op wou sturen, dus dat kwam wel heel mooi uit.

Omdat er zoveel omleidingen waren, waren we pas tegen 7 uur terug op de camping, waar Wilfred nog gauw even naar het winkeltje moest voor de nodige sapjes ;-).

Na lekker gegeten te hebben in het restaurant, en wat gedronken natuurlijk, ging het dicht om kwart over 11 en hebben we ons nog maar even bij de tent vermaakt.

Tegen 12 uur was het tijd om te gaan slapen, om de volgende morgen weer fris aan de terugtocht te kunnen beginnen.

Met vriendelijke motorgroet,

Johan Huenestein

Dag 3 (zondag 16 september)

Het is 8 uur ’s morgens en ik hoor gekakel rond de tent…

Maar ja, 8 uur is 8 uur en dat luchtbed ligt niet verkeerd, dus Mannus doet nog mooi even z’n dopjes dicht.

Zo rond half 9 moet het dan toch maar gebeuren en ik wankel de tent uit. Ik wens goedemorgen aan de vroege-vogel-reisgenoten en struin naar het toiletgebouw voor een verkwikkende douche. Daar aangekomen kom ik tot de ontdekking dat m’n handdoek nog in de tent ligt.

Weer terug die berg op….Pffffffffff…Ik moet wat meer van die Berenburg nemen ’s avonds…..

Maar de douche werkte goed en dat was wel nodig ook, want hier en daar openbaarden zich symptomen van de ziekte van Hukkebollen (wie wil weten wat het precies is, belt me maar eens).

Als ik terugkom bij de tent, en ook afgewerkt heb met de Biefstuk Zachte Gee van de vorige avond, hebben de vroege vogels het bestelde brood al gehaald en ook de late vogels zitten al te ontbijten. We laten het ons goed smaken en weldra begint het knokken met de stokken.

Zo tegen 11 uur heeft iedereen z’n boeltje weer op de motor geknoopt, dus tijd om afscheid te nemen van de camping en haar alleraardigste campingreceptioniste, annex serveerster van Brasserie ‘De Zachte Gee’.

Johan geeft Tomtom de opdracht om de kortst mogelijke route te nemen, maar daarbij wel de snelweg te mijden en dat lukt Tomtom aardig. Hier en daar gaat het mis, want men is ernstig aan het bouwen aan de verlenging van de A73 en dat weet Tomtom nou net weer niet.

Zodoende komen we warempel ook nog terecht in Duitsland en in Straelen stopt Johan om even te tanken en kijk wat ze daar hebben: Bockworst mit Senf! En nog meer lekkers.

En het is al kwart voor 1, dus dat komt mooi uit!

Het blijkt dan nog pakweg 150 km. te zijn naar huis en Johan besluit dan toch om nog maar een flink stuk snelweg te pakken. Ik rijd daarbij niks lekker, want gedurende het weekend is mijn oude Suzuki ernstige bijgeluiden gaan produceren, dus met de hand aan de koppeling doe ik het toch wat rustiger aan.

Zo rond Arnhem begint mijn achterwerk ook nog ernstig te protesteren, dus toch maar even wat harder om Johan te beduiden dat ik er even af wil. Gelukkig wil hij net van de snelweg af om het laatste stuk via provinciale wegen af te leggen.

Via Apeldoorn, Uddel en Elspeet bereiken we Nunspeet waar we Henriëtte even aanwijzen waar ze woont, want dat is ze vergeten natuurlijk na 3 dagen met 5 van die leuke kerels op pad J

Daarna gaat ieder z’n eigen weg en kunnen we terug kijken op een zeer geslaagd kampeerweekend met uitstekend weer!

Mannus